190 قضیۀ خشونت علیه خبرنگاران که شامل: کشته شدن، مجروحیت، اختطاف، تهدید و تخویف خبرنگاران و کارمندان رسانهیی در کشور میشوند و از سال ۱۳۸۲ خورشیدی تا امروز از سوی طالبان، داعش و شبکۀ حقانی اتفاق افتاده است، از سوی دفتر نی رسماً به عنوان جنایات علیه بشریت و جنایات جنگی در دادگاه کیفری بینالمللی ثبت شد.
این قضایا شامل ۴۸ مورد قتل، ۷۴ مورد مجروحیت، ۱۵ مورد اختطاف و ۵۳ مورد تهدید و تخویف خبرنگاران و کارمندان رسانهیی در افغانستان میباشد.
از میان ۱۹۰ قضیۀ مذکور که نسبت به تعریف های جنایت جنگی و یا جنایت علیه بشریت، مرتبط به این دو جنایت می شود، ۸ مورد آن مربوط زنان (خبرنگار و کارمند رسانهیی) بوده و متباقی مربوط به مردان می باشد.
بربنیاد مادۀ پنجم اساسنامۀ دادگاه کیفری بینالمللی ( International Criminal Court / ICC) این دادگاه صلاحیت دارد به مهمترین جرایمیکه مایۀ نگرانی جامعۀ بینالمللی میشود، رسیدهگی نماید. این جرایم شامل جنایت نسل کشی، جنایت ضد بشریت، جنایت جنگی و جنایت تجاوز میشوند.
دفتر نی حمایت کنندۀ رسانههای آزاد افغانستان شمار زیادی از حملات و خشونتهایی را که از سوی گروههای هراس افگن در برابر خبرنگاران، کارمندان رسانهیی و تاسیسات رسانه یی در افغانستان انجام شده است، جنایت جنگی و یا جنایت ضد بشریت دانسته و خواهان رسیدهگی به آنها میباشد.
مادۀ هفتم اساسنامه دیوان کیفری بینالمللی؛ جنایات ذیل را جنایت ضد بشریت میخواند:
قتل؛ (بر بنیاد آمار که در دفتر دیده بان رسانه های دفتر نی ثبت است؛ از جمله ۸۰ خبرنگار و کارمند رسانه، یی که در افغانستان کشته شده اند ۴۸ مورد آن از سوی هراس افگنان انجام شده است.)
حملۀ گسترده یا سازمان یافته بر ضد هر جمعیت غیر نظامی؛ (در چندین حملۀ هراس افگنانۀ که از سوی تروریستان در افغانستان انجام شده است، شماری زیادی از خبرنگاران و کارمندان رسانهیی مشمول قربانیان بوده اند.)
شکنجه، یعنی تحمیل عمدی درد یا رنج شدید جسمی یا روحی بر شخصی که در توقیف است؛ (اجمل نقشبندی خبرنگاری که در ولایت هلمند در سال ۲۰۰۷ از سوی طالبان بیرحمانه سر بریده شد، مصداق این مورد است.)
مادۀ هشتم اساسنامۀ دیوان کیفری بینالمللی، جنایات جنگی را چنین برشمرده است:
کشتار عمدی؛ ( ۴۸ مورد قتل خبرنگاران و کارمندان رسانهیی همه به صورت عمدی بوده که در حملات هراس افگنانه و یا پس از اختطاف به قتل رسیده اند.)
شکنجه یا رفتار غیر انسانی؛ (خبرنگارانی که از سوی طالبان اختطاف شده اند، از رفتار غیر انسانی و شکنجههای روحی و جسمی شکایت کرده اند.)
هدایت عمدی حملات بر ضد کارکنان تاسیسات، واحدها، وسایل نقلیۀ که در کمک رسانی بشردوستانه کار گرفته میشوند؛ (حمله بر واسطۀ نقلیۀ موبی گروپ یکی از برجسته ترین مصادیق این مدعاست.)
انجام عمدی حملهی با علم به این که چنین حملۀ باعث تلفات جانی یا آسیب به غیر نظامیان و یا خسارات به اهداف غیر نظامی یا آسیب گسترده میشود؛ (یکی از خونینترین حملات، حملۀ خوین چهاراهی ذنبق کابل بود که در اثر آن به شمول شهروندان عادی، تعدادی از خبرنگاران و کارمندان رسانه یی نیز به شهادت رسیدند.)
هدایت عمدی حملات بر ضد ساختمانهای که برای مقاصد مذهبی، آموزشی، هنری علمییا خیریه اختصاص یافته است؛ از حملات تروریستی به رادیو تلویزیون ملی ننگرهار، حمله به تلویزیون شمشاد، حمله بر خبرگزاری صدای افغان و چندین حملۀ دیگر میتوان نام برد.
اعلان این مطلب که به احدی رحم نخواهد شد؛ (پس از سقوط ولایت قندوز به دست طالبان، این گروه به تمام کارمندان و خبرنگاران تلویزیونهای طلوع و یک هشدار دادند که پس از این به آنها رحم نخواهد شد.)
دفتر نی حمایت کنندۀ رسانههای آزاد افغانستان بخاطر بیشتر شدن ارزش این حرکت، از حکومت وحدت ملی افغانستان نیز میخواهد تا قضایای خشونت علیه خبرنگاران را که از سوی گروههای تروریستی انجام شده است را به نمایندهگی مردم افغانستان به عنوان جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی در دادگاه کیفری بینالمللی ثبت نماید.
دفتر نی همچنان از سازمان ملل متحد و دتفر معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان نیز میخواهد تا در دادخواهی برای تحقق عدالت و حمایت از آزادی بیان در این کشور، با مردم افغانستان همگام شوند.